گیس طِلا

home sweet home

2012-02-02T18:31:00.000+03:30

هر وقت خسته و کوفته ار سرکار می یام می رم تو این سایته

میگردم تو عکساش یه خونه پیدا می کنم دورش و برش پر درخت

می رم داخل یه اتاق خواب پیدا می کنم سفید سفید

یه حموم توش پیدا می کنم با دیوار شیشه ای به منظره

یه وان پیدا میکنم پر گل

می رم تو آب داغ دراز می کشم و به نور شمعها از پشت بخار نگاه می کنم

بعد بیرون می یام و می روم تو یه اتاق نشمین پر از رنگهای گرم و یه شومینه روشن

پشت پنجره می شینم و به دریاچه روبروش خیره می شم و غروب آفتابو نگاه می کنم و یه فنجو ن شکلات داغ می خورم و

تمام خستگی ها آروم آروم از تنم می ره بیرون

اندر مضرات دوست پسر لواسونی

2012-02-01T18:16:00.001+03:30

خب من مدتهاست که به خروج از تهران فکر می کنم

این دغدغه بازگشت به طبیعت بعد از هر سفری با من هست

حالا تازگی ها تصمیم گرفتم برم لواسون زندگی کنم و دارم فکرم را با دوستام در میون می ذارم

و هیچکس تقریبا هیچکس از دوستان ساکن تهرانم با آن موافق نیست و برای منصرف کردن من دلایلی فراوانی دارند که این یکی از همه خنده دارتر بود

منطق امیرانه

2012-01-31T18:18:00.000+03:30

نباید دنبال دزده می دویدی

آره اخه اون موقع نفهمیدم برخوردم تکانشی بود

تو کلا نمی فهمی

من؟ امیر؟ من نفهمم

آره ! با من ازدواج میکنی؟

نه !

دیدی؟ دیدی چقدر نفهمی؟ نمی فهمی دیگه ...نمی فهمی

گاهی وفتها کلمات نمی توانند میزان تهوع و انزجار را نشان دهند

2012-01-30T16:48:00.001+03:30

امروز یک کارمند به طرزی به شدت توهین آمیز و بی ادبانه با من صحبت کرد تا زمانی که با دیدن مدرکم، با چرخش دقیقا 180 درجه سرش، عینا همین رفتار را با کارمند زیر دستش انجام داد، تا مثلا کار من را راه بیندازد.

روح نیاکانم آزار می بینن یعنی؟

2012-01-29T20:49:00.001+03:30

خداییش نمی دونم چرا اگر کاری را سر وقتش انجام بدم ، حس بدی بهم دست می ده

نمی دونم چرا هر وقت زنگ می زد دکمه اشتباهی را می زدم، یا قطع می شد یا پشت خطی می شد

2012-01-28T18:21:00.000+03:30

امیر گوشی مو دزدیدن
بابا یاد نمی گرفتی، می فهمی؟ یاد نمی گرفتی ،مجبور بودم ،می فهمی؟ مجبور بودم

امان از این خود سرزنشگر درون ما

2012-01-27T17:14:00.000+03:30

دیگری خطا کرده و من از دست خودم عصبانی ام

گزارش یک دزد زده

2012-01-26T17:05:00.001+03:30

خدمتتون عارضم که
صبح رفتم سیم کارتم را سوزاندم و سیم کارت جدید گرفتم و یه گوشی قرض کردم و انداختم توش. دردناک تر از همه اینه که شماره ها همه از دست رفتند و کدوم شیرازی حاضره بگرده پیدا کنه.تنها کار مثبتی که می کنم اینه که هرکی اس ام اس می زنه ، می زنم :شما؟

امید دیگرم این است که بعضی از دوستان به ذهنشون برسه و به عنوان هدیه یه گوشی نو به من بدن. من دیگه طاقت خواستگاری رفتن ندارم. برید واسم زن بگیرید ندید قبول می کنم

رفتم بانک و خدا را شکر ای کیو دزده از ای کیو من پایینتر بود. اخه رمز من سال تولدمه و سال تولدم هم که در کارتهای شناسایی بود. اما برداشتی نشده بود

هفته دیگه عابربانک جدید اماده می شه

دادسرا هم رفتم و پنج شنبه تعطیل بود و گمان نمی کنم دوباره حس رفتنش را داشته باشم

بامزه اینکه

دیشب وقتی به اپارتمان صاحبخانه ام رفتم و گفتم پشت در ماندم ، زرت سه تا کلید از آپارتمان من به من داد

فکر کن. یکساله من به ذهنم نرسیده بود کلید را عوض کنم و جالب اینکه قسم می خورد که در خانه مرا باز نکرده

البته که او راست می گفت اما منهم مغزی در را عوض کردم .

برای دلداری به خودم از اون مغازه خوشمزه فروشی دلمه برگ گرفتم و کوکونات و ماست هلویی

یادتونه می گفتم خیابون بهار همه چی داره حتی مغازه تعمیر موبایل . خب شده مشاور املاک و من اون گوشی قدیمی ام بود که "اب خورده " شده بود را باید ببرم جمهوری تعمیر

کار خیلی سختی است

امید دیگرم این است که اقا دزده کارت ها را در صندوق پست بیندازد

اخر اینکه

کتفم درد نمی کنه اما مچم هنوز درد می کنه

برای همین اینقدر کم نوشتم :)))))

قدرتهای بشری

2012-01-25T21:56:00.000+03:30

همچنانکه مستحضر هستید بعد از دفاع از رساله قاطی کرده ام. چنین به نظر می رسد که با برداشته شدن یک فشار شدید چند ساله از روح و جسمم ؛ دچار یک بی قراری شدید شده ام. ضمن اینکه هنوز برنامه ای برای روزهایی که اکنون خالی شده اند نریخته ام.

امروز کلافگی من به اوج رسیده بود وبرای همین عصری بیرون رفتم که هوایی به سرم بخورد. هنگام خرید متوجه شدم که کیفم نیست و فکر کردم که ان را دزدیده باشند. به صاحبان مغازه گفتم و انان دوربین ها را چک کردند و خبری نبود

به خانه برگشتم و دیدم که کیف را جا گذاشته بودم.

کیف را برداشتم و دوباره از خانه بیرون آمدم و گشتی زدم و در کوچه تاریک ، مردی کیفم را از روی شانه ام کشید و به دنبالش دویدم و سوار تاکسی که منتظرش بود شد و فرار کردند .

آنچه که مرا درگیر کرده امنیت این روزهای تهران بزرگ نیست. امری است که به مدد و مبارکی و میمنت بسیار در کشور گل و بلبل شایع شده است. وقتی راننده تاکسی یاور دزد باشد

پول آنچنانی هم در کیف نبود فقط تمامی کارت ها و گواهینامه و گوشی موبایل بود که مرا درگیر یک پروسه اداری خواهد کرد که از آن به شدت بیزارم. عابر بانکم را مسدود کردم و فردا باید به سراغ دادسرا بازی بروم و این ماجراها

آنچه فکرم را مشغول کرده این است که من بار دومی که از خانه خارج شدم چند بار به این موضوع فکر کردم که : جالب خواهد شد اگر این بار کیف مرا بدزدند

ضمن این که هیچ گونه تصادفی وجود ندارد زیرا من تمام کارهایی را کردم که اتفاقا از روی عادت هیچوقت انجام نمی دهم:

من کیفم را جا نمی گذارم، این اولین بار بود

من وقتی وارد خانه می شوم دوباره از آن خارج نمی شوم(تنبلی شیرازی)

من برای بازگشت به خانه هیچوقت از آن کوچه گذر نمی کنم

من معمولا کیف پول را در دستم می گیرم ولی این بار در کیف دستی گذاشته بودم

من گوشی را معمولا در جیبم می گذارم و این بار نگذاشته بودم

.

.

این ماجرا همان پرسش قدیمی را زنده می کند که :آیا ذهن بشری تا آن حد قوی است که بتواند واقعه ای درجهان بیرون را موجب شود؟

این بار اما می دانم که روزهای سختی در انتظار است .در انتظار همه ما

2012-01-24T21:23:00.001+03:30

اول صدا ها را شنیدیم، بعد به طرف پنجره دویدیم. راکت ها به زمینهای سرسبز پشت خانه های سازمانی خورده بود. آخرین راکت را دیدم و کلاغهایی که وحشتزده از بین علفها بلند شدند.

آن شب پدر گفت که با لباسهایمان بخوابیم. مادرم طلاو پولها را در کیف دستی بالای سرش گذاشت.

پیش بینی پدر درست بود. نیمه شب همه را بیدار کرد و سوار اتوبوس هایی شدیم که تلاش میکردند تا قبل از بسته شدن حلقه محاصره عراقی ها ما را از پادگان خارج کند و پدر در پادگان باقی مانده بود.

همه چیز برایم هیجان انگیز بود. در اتوبوس به همسایه های می خندیدم که هنوز با لباس خواب بودند و چیزی از هراس و وحشتشان نمی فهمیدم

از جاده های پر پیچ و خم کرند گذشتیم و به خانه یک دوست درکرمانشاه رفتیم

همچنان شاد بودم . هر وقت که اآژیر قرمز می کشیدند، با بچه های صاحبخانه به پشت بام می رفتم و برای میگ های عراقی دست تکان می دادم و با ضرب کتک به زیر پله می رفتم و

حتی زمانی که پالایشگاه را زدند.

تا اینکه یک روز صبح پدر آمد و دیدم که تمام وسایل خانه مان پشت یک کامیون همراه اوست . با حالتی غریب در چهره اش گفت که باید بدون او به شیراز برویم

مادر روی زمین زیر همان راه پله نشست و گریه کرد

تا آن زمان گریه او را ندیده بودم

آن روز پایان کودکی من بود

با آنکه درآن زمان نمی دانستم چه فجایع دردناکی در انتظارم است، هراس و وحشت و ترس و حس بی پناهی تمام وجودم را گرفت

از علائم بیماری های بعد از دفاع از پایان نامه

2012-01-22T21:11:00.001+03:30

آلو خشکه را با نان نخورید

.

.

.

چرا؟

.

.

.

بعد از اینکه از دستشویی اومدم بیرون توضیح می دهم

هیچ فرقی نکرده است. امروز هم من پنج ساله بودم

2012-01-21T17:44:00.001+03:30

خب من برف ندیده بودم

مادرم همیشه از برفهایی در شیراز می گفت که این طرف کوچه نمی توانستند ان طرف کوچه را ببینند

اما من برف ندیده بودم

نمی دانم چند ساله بودم. 5 یا 6 سال

پدرم نظامی بود و در پادگانی در غرب کشور زندگی می کردیم. صبح زود صدای پدرم را شنیدم که می گفت:گیس طلا بیا داره برف می یاد

داخل اتاق رفتم و با حیرت و شیفتگی پشت پنجره دانه های سفیدی را دیدم که از آسمان می آیند

.

.

.

.

امروز در دانشکده به زیر درختها می رفتم و انها را تکان می دادم و در نور خورشید به درخشش برفهای که در هوا پودر می شدند خیره می شدم با همان حیرت و شیفتگی

در رستوران، مرد جوان هنگام دادن بقیه پولم گفت که بر روی سرم برف نشسته است

تز دکتری بود؟ کلفتی بود؟ کوزتی بود؟نفهمیدم جریان چی بود خلاصه

2012-01-20T17:50:00.000+03:30

پرده ها را شستم

ملافه ها را شستم

شیشه ها را شستم.

خانه را جارو کشیدم

سرامیک ها را تی کشیدم

تمام وسایل اتاق خواب را با اتاق کار جابجا کردم

حمام و دستشویی و آشپزخانه را شستم

دنبال زنه راه افتاده بودم می گفتم به خدا شناسنامه خواهر بزرگم که مرده بوده را دادن به من

2012-01-19T17:59:00.000+03:30

برای اولین بار در عمرم گشت ار شاد منو گرفت

بعد که فهمیدن چند سالمه ولم کردن

.

.

.

یعنی اخر نشد که ما داخل اون ون و ساختمون و ببینیم ...کلی برنامه داشتم برای صحنه عکس گرفتن...

روز اول خانم دکتری خود را چگونه گذراندید

2012-01-18T16:08:00.000+03:30

در اتاق خواب روی تخت خواب خوابیدید خوابتان نبرد

روی زمین نمد انداختید و خوابتان نبرد

تخت و خوش خواب را به داخل هال انتقال دادید و روی آن خوابیدید خوابتان نبرد(زانویتان زخم شد)

تخت را به اتاق برگرداندید و روی خوش خواب به تنهایی خوابیدید خوابتان نبرد(مچ پایتان کمی پیچید)

خوش خواب را نیز به اتاق برگرداندید و روی گبه خوابیدید خوابتان نبرد(آرنجتان به در خورد)

تخمه برداشتید و تلویزیون ملی را روشن کردید با اولین برنامه و اولین سخنران فورا خوابتان برد

سلام سینما

2012-01-16T16:14:00.000+03:30

یادم می یاد یه روزی همینجا نوشتم هروقت ازم بپرسن کی دکترا قبول شدی؟ می گم اون سالی که اسکورسیزی اسکار گرفت

حالا هر وقت ازم بپرسن کی از تز دکترات دفاع کردی؟ می گم همون روزی که فرهادی گلدن گلوب گرفت.

گیر دادم بهتون ها

2012-01-15T17:16:00.002+03:30

فردا صبح تا ظهر امواج مثبت بفرستید.

.

.

.

پی نوشت برای اونایی که امواجشون قاطی میکنه یکی را می کشه. دیروز یه نفر خودش مُرد ,زحمت بی خود نکشید

من همیشه به آی کیو این بچه شک داشتم به خدا

2012-01-14T17:34:00.000+03:30

دوستم بعد از دو سال تصمیم گرفته بالاخره بچه اش را از شیر بگیره. یک کم تفاله چایی مالیده به سینه اش و به بچه گفته اوف شده. بچه هم سه سوت پذیرفته و دیگه شیر نخواسته

بگم چی؟ به حرفات گوش نمی دادم و داشتم فرندز نگاه میکردم ؟

2012-01-13T17:59:00.001+03:30

بارها گفته ام که مبتذل ترین مشکلات, مشکلات خانوادگی هستند و بزرگترین مشکلات هم آنها هستند.

مدتی است که بین خواهرها با یکدیگر و مادرک با آنها کدورت هایی پیش آمده که به هیچ صورت قابل حل نیست. نکته دردناک تر این است که تلاشهای من برای رفع این مشکلات نه تنها اوضاع را بهتر نمی کند که بدتر کرده است.

به دلیل بعد مسافت, گفتگو مشکل تر شده و سوتفاهم در تلفن و ایمیل بسیار سریع تر و شدیدتر رخ می دهد.

حالا بعد از چند ماه این ماجرا تبدیل به یک گره کور از رشته های مختلف کاموایی شده که هیچ قلابی توانایی باز کردن آن را ندارد.

من اعتقاد چندانی به گذشت زمان برای بهبودی اوضاع ندارم بنابراین ماهی یکبار این نخ ها را زیر رو روی می کنم و در نتیجه جیغ و فریاد یک نفر از این وسط بالا می رود.

اخرین بار مشاورم توصیه کرد که تا ان حد به مشکلات خانواده اهمیت بدهم که بهداشت روانی خود من به هم نخورد.

منهم تصمیم گرفتم دخالتی در ماجرا نداشته باشم

امروز مادرک زنگ زده بود و داستان را مکرر می کرد و من هم برای اینکه عصبی نشوم. گوشی را زیر بالش گذاشته بودم و هر از گاهی یک صدای به نشانه گوش دادن می دادم و اخرهای بحث برای پایان بخشیدن به گفتگو و خداجافظی یک جمله ای گفتم که گویا باتوجه به جملات قبلی او در بی موقع ترین زمان ممکن بوده و یک خرابکاری گیس طلایانه اساسی صورت گرفت

حالا هیچ جوری هم نمی شود قضیه را درست کرد.

عشق فاضلابانه

2012-01-12T17:56:00.003+03:30

با من ازدواج نکردی داری چی کار می کنی؟
لوله فاضلاب سینک ظرفشوئی را باز می کنم
اگه با من ازدواج کرده بودی, نات اونلی لوله را بازمی کردم بات آلسو خود فاضلاب می شدم برات

نرگس شیراز خریده ام و در گلدانهای سبز شیشه ای روی میز ،کنار صندلیم گذاشتم

2012-01-11T16:24:00.000+03:30

و مدام موجی از عطر می آید و دغدغه هایم را با خود می برد

گیس طلا پس از گفتن این جمله در را بسته و از اتاق به بیرون فرار می کند

2012-01-10T19:16:00.001+03:30

آشنایی با مادر خیلی از فرندز خنده دار تر و با حال تر و واقعی تر است

نشستم با خانم دکتره درباره برنامه راه سلامتی پی ام سی حرف زدیم و کلی به اون برنامه که درباره باد روده بود خندیدیم

2012-01-09T17:19:00.000+03:30

امروز رفتم این بیمارستان ارتش تو خیابون بهار که خداییش دکترهای خوبی داره برای گوشم و چشم و زانوم ولی امروز به خاطر معاینات استخدامی تمام دکترها سرشون شلوغ بود فاجعه

خب منم دیدم هیچ جا نوبتم نمی شه رفتم دکتر زنان

آخه خلوت بود

دیگه دارم یک کم نگرانش می شم:)

2012-01-08T21:16:00.000+03:30

پیرمرد صابخونه ام برام توی آسانسور یه شیشه مربای کدو گذاشته و یک کیسه گردو

ان کتاب بیضایی که خود را شکنجه می داند برای امادگی در مقابله شکنجه مغول چه نام داشت؟

2012-01-07T18:31:00.003+03:30

طبیعی است که به دلیل رشته و تحصیلاتم درباره عرفان اطلاعاتی داشته باشم
ریشه های عرفان در آیین زردتشت و مانی و بعد از آن تبدیل حماسه های ملی به حماسه های مذهبی پس از حمله مغول به ایران
و تفاوتهای بین عرفان و تصوف و مولوی و ماجراهایش تا بیاییم به مباحث شایگان و نصر دراین باره برسیم و حالا تمامی این عرفان های دوران پست مدرن
اوشو و عرفان شرق دور وحالا در ایران انواع مختلفی چون عرفان حلقه و ...
اصلا بحثم درباره پذیرفتن یا نپذیرفتن عرفان نیست که هرکه نداند شما خواننده های من می دانید که من چقدر سهل و ممتنع با همه مباحث برخورد میکنم و گمان می کنم که همه حق دارند
انچه که باعث دوری گزینی من از این بحث های عرفانی می شود، خود این افراد است
من از اینکه طرفداران این عقاید تا این دارای شباهتهای فراوانی به یکدیگر هستند در حیرتم.
چرا تمامی شکست خورده ها جذب این مباحث می شوند؟
من می توانم درک کنم که انسان دردمند برای رهایی و آرامش به انواع راه حلهای چون مدیتشن روان درمانی و غذا خوردن مثلا رو بیاورد
و این راه را هم یکی از راههای آرامش روح می دانم
اما آیا کسی نیست که به دلیل جذابیت این مسائل ، اعتقادات شخصی و مطالعات خود به آن گرویده باشد؟
هر بار که به گروهی از آنان برخورد می کنم. زنانی هم سن و سال خودم و مانند من مجرد. چهره هایی می بینم با غمهای وزخمهای درونی که فضایی منفی را با خود حمل می کنند.
آدمهایی را می شناسم که سالهاست در این راهند اما پس چرا من هیچ آرامشی در آنان نمی یابم؟ پس چرا بهبودی را در روشهای دیگر بدست اوردن آرامش می بینم اما در اینان نه؟
آیا این انزوای است که ناتوانی در برخورد با اجتماع هولناک را پنهان می کند؟

دوره اخرالزمان شده به قرعان

2012-01-06T23:25:00.000+03:30

خاله ام یه دو قلو پسر داره که تازه راه افتادند

مادرک زنگ زده بود و باحیرت از صحنه ای می گفت که دوقلو ها پشت پنجره ایستاده بودند و چراغها ی کوچه را به هم نشان می دادند و با زبانی بیگانه درباره آن با یکدیگر صحبت می کردند.

واگن ما هم رفت رو خنده

2012-01-05T18:06:00.002+03:30

یه پیرمردی خل و چلی اومده بود تو واگن بغلی ما دری وری هایی میگفت که ما نمی شنیدیم اما می دیدیم که همه می خندن

یکی از پسر دانشجوهای کنار دست من آخر طاقت نیاورد و با یه لحن خیلی جدی و محترمی به پیرمرده گفت: اکس کیوز می سر ، میشه یه توضیح هم این طرف بفرمایید

پیرمرده به ما نگاه کرد و یک لحظه جنونش از بین رفت وقتی دید این همه شنونده مشتاق داره

دوستشان دارم

2012-01-04T16:53:00.000+03:30

جوانی و شادابی شان را. غرور و اعتماد به نفسشانرا و خنده هایشان

هر وقت پرشور داخل اتاق می ریزند و یا از آسانسور به بیرون هجوم می آورند،

موهای لخت این یکی که چشمانش را پوشانده است

مقتعه گشاد آن یکی که همیشه کج هم شده است

شال گردن به شدت طولانی این پسر و کله تراشیده آن یکی

آن دخترکی که از همه کلاس متنفر است

آن پسری که فکر می کند همه چیز را می داند

یکی که با هرچه می گویم مخالفت می کند و دیگری که فکر می کند من تمامی پاسخ تمامی سئوالهایش هستم

موجود ساکتی که اندیشه های شگرفی دارد

وراجی که هیچکس جز من به حرفهایش گوش نمی دهد

و خنده های دسته جمعی

این را بیشتر از همه دوست دارم

آرامش جاودانی رنگها

2012-01-03T18:16:00.000+03:30

امروز در فرهنگسرا روی دکورهای تئاتر کدو قلقله زن ، نقش می کشیدم و رنگ می کردم

گل های زرد و نارنجی و قرمز کشیدم

با برگهای سبز و حنایی

آسمان آبی

با ابرهای سفید و

پروانه های رنگ به رنگ

می خواستم بگم: بیا جاعوضی

2012-01-02T20:07:00.002+03:30

امروز وسط بالا و پایین رفتن از پله ها وچک و چونه زدن و تماسهای تلفنی ضروری و پرینت و تایپ و اسکن و حرص و خستگی
یک لحظه یکی از کارمندهای دانشکده را دیدم که روی مبل اتاق رئیس نشسته، یه لیوان چایی برای خودش ریخته، به موسیقی محلی گوش می ده و از پنجره به درختان باران خورده نگاه می کنه

:)

2012-01-01T07:36:00.001+03:30

امیر یه چک یک ونیم میلیونی بهم داده به تاریخ 15 بهمن برای ضمانت درجایی..حالا چه اداهایی از مثلا وحشت در می اورد موقع امضا کردن چک به کنار و مدام می گفت من بیشتر از 50 هزارتومن چک نکشیدم و اینا تا بالاخره چک را داده

5 دقیقه بعدش زنگ زده با صدای زار و نذار می گه

من بیمارستان قلب هستم اتاق 405 .خواستم بگم این چک به روز تولدت که 15 بهمنه هیچ ربطی نداره حتی یک قرونش

ایوان هم نداریم برم انگشت به پوست کشیده شب بکشم

2011-12-30T21:18:00.000+03:30

دلم گرفته

گزارش یک روز تعطیل

2011-12-29T19:30:00.000+03:30

چند هفته ای است که هر روز از خانه باید بیرون می رفتم و امروز اولین روزی بود که می توانستم یک عالمه بخوابم

گفتم که مدتی است خوب نمی خوابم. به همین علت دیشب از اتاق خوابم بیرون اومدم و تو اون یکی اتاق که خیلی کوچک است و دو تا کتابخونه و یه میز تحریر ومقادیری آت آشغال دیگر در آن است خوابیدم

نمد را روی زمین در مسیر لوله های شوفاژ انداختم و روی ان یک پتوی نازک که پشم نمد اذیتم نکند. کلا می دانم که در شبهای بی خوابیم گبه یا نمد به دادم می رسند. چرا ؟نمی دانم..نوعی امنیت کهن دارند

خواب به شدت دلچسبی به سراغم امد و حتی گوشی را که همیشه کنارم میگذارم(بابامی دونم ضرر داره)خاموش کردم

نیمه شب از صدای دعوای زن وشوهر همسایه از خواب پریدم

انچه آزارم می داد زوزه های زن و فریادهای مرد و شکستن وسایل نبود.گریه کودک یکساله شان خیلی بد بود خیلی

بالاخره ساکت شدند و منهم به خوابی پر آشوب فرو رفتم

صبح می خواستم تا لنگ ظهر بخوابم وهرچی زور زدم از 8 بیشتر نشد

تمام روز وب گردی کردم و هی خوردنی خوردم و فرندز نگاه کردم

دانشجو زنگ زد درباره مقاله اش پرسید و من فکر می کردم آیا می تواند استادش را تصور کند چرک و چلم و حمام نرفته و با یه بلوز بافتنی کلفت و بدون شلوار در حال خوردن تخمه روی زمین روبروی تلویزیون ولو شده از خنده که حالا می خواهد با او درباره ساختار گرایی در سینما حرف بزند؟

نمی شه که آدم همش چیزهای قشنگ بنویسه

2011-12-28T20:29:00.002+03:30

اسهال گرفتم

گزارش یک روز معمولی

2011-12-27T18:34:00.000+03:30

باران دیشب از خواب بیدارم کرده بود چندین بار..مدتی است که دندانهایم را شبها در خواب روی هم فشار می دهم و روزها با فک درد وگردن درد بیدار می شم. گمانم دوباره باید شبها قبل از خواب فایل صوتی مدیتنش را گوش کنم

آره باران می بارید که از خانه به فرهنگسرا رفتم. امروز زیاد از نفس کشیدن نمی ترسم. روزهای آلوده می ترسم از نفس کشیدن

اول بچه های فیلمبرداری بودند. به صورت مارپیچ جلوی دوربینشان می دویدم تا آنها فوکوس کشی را تمرین کنند وهر بار که تصاویرشان را نگاه می کردم به این نتیجه می رسیدم که خیلی خوش هیکل هستم و آنها هم خیلی بی استعداد(گیس طلای خودشیفته)

بعد از آن بچه های عکاسی آمدند و نورپردازی پروانه ای را کار کردیم . من عجیب این نور از بالا را دوست دارم و آن پروانه کوچکی که زیر بینی سایه می اندازد.

به عنوان مدل از دختر 4 ساله خدمتکار فرهنگسرا استفاده کردیم که عجیب زیر نور زیبا می شود و لبخند های حیرت انگیزی می زند. هر وقت که عکسهایش را نشانش می دهم . با نوک انگشتش روی پوست پشت دستم می کشد.

بعد یک مادر و دختر زیبا آمدند تا برای پاسپورتشان عکس بگیرند.

ناهار دوپیازه آلو برامون درست کردن. شما میگید پوره سیب زمینی . نمی دونم چرا قدیمی های شیراز به سیب زمینی میگفتند آلو زمینی. واین غذا با نسبت دو پیاز سرخ کرده و یک آلو درست می شه ..واله به خدا منم سر در نمی یارم . شیرازی و این همه انرژی در نامگذاری؟

بعداز ظهر بچه های شعر اومدن. شعر خوندیم و تصحیح کردیم و به دری وری هاشون خندیدیم

بعدش رفتیم برای بچه های نمایش لباس مشکی دوختیم و همچین پدال گازو رفتم که چرخ سوخت

و گردن درد هی بیشتر و بیشتر شد . آنقدر که رفتم تو نمازخونه ولو شدم و ژلوفن خوردم و از نوزاد شش ماهه همکارم عکس گرفتم

تا 5 شد و اومدم خونه به همراه یه دبه ترشی لبو که یکی از همکارا برام درست کرده بود

و منتظرم تا شام درست شود و با ترشی بخورمش

از آدمهایی که "دوست" ندارند

2011-12-26T21:27:00.000+03:30

از آدمهای تنها در حیرتم

زنگ تفریح های من

2011-12-24T22:09:00.000+03:30

امیر تو همیشه شبا زنگ می زدی چرا این دفعه ظهر زنگ زدی؟

ااا چی؟ الان ظهره؟ ای ول.. این عینک آفتابیه عجب کیفیتی داره

از اون فاجعه های مضحکه

2011-12-22T18:50:00.001+03:30

دوستم تو اداره آموزش و پرورش مشاور هست؛ دخترکی را بهش ارجاع دادن که دوست پسرش به همراه چند نفر دیگه بهش تجاوز کردن

دخترک تمام مدت اصرار داشته که :

اجازه خانم اما به خدا تمام مدت مقنعه سرم بود... خانم به خدا حجابمونو حفظ کرده بودیم

با من ازدواج میکنی؟

2011-12-21T19:23:00.000+03:30

هنوز آمادگی شو ندارم بذار 60 سالم بشه

احمق اون موقع تا همدیگه را تو رختخواب پیدا کنیم صبح شده که ...

در آستانه فصلی گرم

2011-12-20T18:47:00.001+03:30

اخرین دانشجو ی هیجان زده سئوالهایش را پرسید و لبخند عمیقی زد و شکلاتی برایم روی میز گذاشت و از اتاق بیرون رفت و ناگهان همه جا ساکت شد.

بیرون پشت پنجره کوهها رنگ به رنگ شده بودند و آبی آسمانی تیره می شد و چراغها روشن.

به میز ،فنجان خالی و شکلات و کاغذها نگاه میکنم

و پرسشی که این روزها در هر خلوتی در می زند

حالا می خواهی چه کنی؟

درست میانه راه ایستاده ام

به پشت سر نگاه می کنم ..باد می آید و جاده ای باریک و پیچ در پیچ

گذشته ای که سخت بود و ...خوب بود

سر بر میگردانم موهایم را از روی چشمانم کنار می زنم و

در روبرو آینده است...منظره ای زیبا پر از راههای وسوسه انگیز

کوره راهایی جنگلی

دشتهای وسیع

کوههای بلند

در نیمه راه به هرانچه که می خواسته ام رسیده ام یا حداقل به بسیاری از انها و حالا

به باقیمانده راه فکر می کنم

انگار که دوباره بیست ساله ام

بیرون اتاق آسمان سورمه ای شده و چراغ ماشینها که در شب می درخشند

و دوباره ان سئوال این روزها که در هر خلوتی در می زند

حالا می خواهی چه کنی؟

و امروز تهران همین ها رو هم ازت دریغ می کنه

2011-12-17T15:13:00.000+03:30

بعضی روزا می دونی که قرار نیست روز خوبی باشه . واسه همین براش آماده ای. روزی که باید یک عالمه ساختمانهای اداری را بالا و پایین بری و امضا بگیری و اداهای پشت میز نشین ها را تحمل کنی و دیر اومدن ها و اصلا نیومدن ها و انتظارهای عصبی کننده پشت سر بذاری.حالا داشته باش که پرید هم باشی و کمرت از وسط در حال قطع شدن باشه و کفشت بد ادا باشه و زانوتو اذیت کنه

من همه سختی این چنین روزهایی را تحمل می کنم به یه شرط

اینکه وقتی کارم تموم می شه و می یام بیرون

یه درخت خوشرنگ ببینم یا یه آسمون آبی ، من حتی به یه نسیم ساده هم راضیم

اسمارت گیس طلا و اتوی شاشوی بی بخار

2011-12-15T19:18:00.001+03:30

امروز بعد از 7 سال فهمیدم آب را باید تو این سولاخی اتو بخاره می ریختم نه تو اون یکی

هرچند بعضی های تون باز قاطی کرده بودید و یه نفر کارش به بیمارستان کشید

2011-12-14T17:36:00.000+03:30

امواج محشر بودن بچه ها ممنون

نزنید مثل دفعه پیش یکی رو بکشید ها

2011-12-13T19:02:00.000+03:30

فردا قبل از ظهر برایم امواج مثبت بفرستید

مدتی است که روزهای خوب خدا دوباره آغاز شده اند

2011-12-10T18:36:00.001+03:30

و به طرزی خرافی و احمقانه می دانم که پس از بوسه خداحافظی عزیزی مسافر ؛ طلسم جادوی سیاه غولهای این فصلِ دردناک شکست

عشق درآشپزخانه

2011-12-08T19:33:00.003+03:30

من اشپزی بلد نبودم که حتی دوستش هم نداشتم. برای سالها من فقط ماکارونی درست می کردم برای تمامی مهمانهایم و بعد از مدتها یک سالاد ماکارونی فاجعه هم به آن اضافه شد
دوستانم همه دستپخت خوبی داشتند و خانه هایشان برای من عشرتکده ای بود از لذتهای دل و دیده
از چند سال پیش با کمک همان دوستان و کتابهای آشپزی به تدریج آشپزخانه من زنده شد و حالا دیگر دستپختم شهرتی به هم زده است.
البته هنوز خیلی از مهمترین غذاها را بلد نیستم درست کنم؛ مثلا هیچکدام از خورشت ها
اما حالا دیگر می دانم که طعم غذا به زمان و مواد و ترتیب آنها آنقدر وابسته نیست که به ادویه آن
ادویه ای که بعضی وقتها در قوطی هایتان هست و بعضی وقتها نیست
ادویه ای که آن مزه بهشتی را به غذاها می دهد
ادویه ای که نام و رنگ وطعم ندارد
ادویه ای که
مهمانتان
برایتان می آورد
حتی
قبل از اینکه
آمده باشد
.
.
.
عشق به کسانی که برایشان آشپزی می کنید

البته نمی دونم چرا همه مردم فقط چیپس و ماست موسیر و ژامبون می خریدن

2011-12-06T17:43:00.000+03:30

خب یه سوپری تو بهار هست که تو این هفت هشت سالی که این دور وبرام هیچوقت واردش نشدم

از بس کاغذ پشت شیشه اش چسبونده بود و داخلش دیده نمی شد

روز قبل از تاسوعا تصمیم گرفتم برای انجام مراسم سوگواری در این دو روز؛ هر چیز خوشمزه ممکنه را خریداری کنم و از بالای خیابون بهار شروع کردم به خرید

تا رسیدم به این مغازه و گفتم جهنم ببینم این چی می گه

متاسف شدم برای خودم که این همه سال چه چیزهای خوشمزه ای را از دست دادم

خب من این دو روز دلمه های برگی خوردم به خوشمزه گی دلمه های مادرک

انواع ژامبون هایی که نخورده بودم تا به حال

یک ظرف ماست چیلی محشر را با چیپس که تا فیلها خالدونم می سوزه بخصوص دردستشویی

یه شربت بنفش خوشمزه که به هر چیزی بزنی محشر می شه اب یخ ،مایع کیک یا نسکافه حتی

یه شکلات که گرمای بهشت را در دهان دارد

یه پنیر کپک دار لذیذ

انواع ترشی و زیتون و مربا و حتی ترشی لبو

اضافه کنید بارنی را به همه اینها

خدا من چقدر خوشبختم

اخه اسکل می تونی توضیح بدی دقیقا چرا درو باز کردی؟

2011-12-05T20:36:00.000+03:30

رفتم دم در . دیدم صابخونه ام یه شیشه گنده بریده گرفته دستش که بیاره بندازه رو کابینت اشپزخونه

منم درو باز کردم بیاد تو

حالا دقیقا نمی دونم از قیافه من با لباس حوله ای و روسری و پای لخت وحشتزده شده بود

یا اون منظره که در پست پایینی توصیف کرده بودم

البته به اون صحنه قبلی بنا به قدرت تخیل خودتون یه قطعاتی از لباس و مقادیری اسباب لهو و لعب هم اضافه کنی

اخه خجالت داره اوسکل

2011-12-04T19:22:00.001+03:30

اونی که خجالت می کشه موقع خرید چرخ دستی ببره با خودش بیرون

حقشه اگه الان جفت کتفاش زده باشه بیرون

زندگی سخت شد دوباره که

2011-12-04T18:44:00.001+03:30

خب من صندلی جلوی شوفاژ را برداشتم و دشک روی نیمکت را به جای اون انداختم روی زمین و تمام کوسن ها ریختم روش و چون تلویزیون به نظرم دور می رسید اونو تا وسط اتاق کشوندم

حالا به بالشها تکیه دادم و پتو را هم روی خودم کشیدم و دارم بارنی نگاه می کنم و قاه قاه می خندم و دور و برم بقایای کباب نذری و پوست لیموشیرین و لیوان خالی انواع نوشیدنی است و تنها مشکلم اینه که هر دی وی دی که تموم می شه باید از این جای گرم و نرم بیرون بیام و برم عوضش کنم

گیس طلا لالمونی میگیرد

2011-12-04T18:43:00.001+03:30

من ساکت بودم و خجالتی . مادرم همیشه می گوید من انقدر آروم بودم که او هیچوقت نفهمید من چطور بزرگ شدم

این سکوت با ورود من به دانشگاه پایان یافت و در بیست سال گذشته پرحرفی یکی از ویژگی های بارز من شد

حالا دلم را خوش می کردم که شنوندگان می گفتند قصه گویی خوبی هستم یا خوش حرف هستم و شیرین سخن

اما وراج وراج است دیگر

خانواده و دوست های قدیمی از مجلس گرم کنی من درحیرت شدند و گمانم هیچوقت عادت نکردند

و حالا دوباره

کم حرف شدم

می توانم ساعتها در سکوت در مهمانی به حرفهای دیگران گوش بدهم

می توانم ساعتها در سکوت به تلفن های طولانی مدت دوستانم گوش دهم

می توانم ساعتها در سکوت خانه ام روزها را بگذرانم

فقط نمی دانم این نشانه بزرگسالی است یا بازگشت به کودکی

بامبوهایم ریشه زده اند

2011-12-04T18:42:00.000+03:30

حالا دیگر خیالم راحت است که زنده می مانند

هر وقت که ساقه ات را می برند و از باغچه ات بیرون می برند به جایی دیگر

باید طاقت بیاوری ،این زمان را بگذرانی تا ریشه بزنی

آن وقت خیالت راحت است که زنده می مانی

امروز از نداشتن فرزند خوشحالم

2011-12-04T18:37:00.000+03:30

غزل اومده می گه خاله تو اینترنت سرچ می کنی درباره دارول عماری ؟

-خاله تو داری کلمه را اشتباه می گی

- نه خاله معلممون گفت تحقیق کنیم

- خاله درباره چی بود؟

- نمی دونم خاله به یکی گفت درباره عبدودی تحقیق کنه به یکی دیگر گفت درباره شمرزی جوش

- فهمیدم خاله

و براش سه صفحه پرینت گرفتم درباره دارالاماره خونینی که سر بریده حسین بن علی را جلوی ابن زیاد و سر ابن زیاد را جلوی مختار و سر مختار را جلوی مصعب و در پایان سر مصعب را جلوی عبدالملک گذاشتند

و من به این می اندیشم که این دخترک حساس و عاطفی با این داستانهای هولناک امشب را چگونه به خواب خواهد رفت

عشق را در پستوی خانه نهان باید کرد

2011-12-04T18:34:00.000+03:30

فرهنگسرا نمایشگاه کتاب بود و من در آتلیه عکاسی در حال آموزش نورپردازی به دخترها بودم که دیدم یه تعداد کتاب را از نمایشگاه جمع کردند و آوردند در اتلیه گذاشتند.

کنار کتابها نشستم در حالی که بچه ها تمرین نور رامبراندی را میکردند و خودشان را می کشتند تا آن مثلث نورانی را روی گونه بیندازند، کتابها را ورق زدم

دیدم

که

تمامی دوستانم هستند

کچل کفتربازی که دختر پادشاه رو تو استخر دید می زد

ماهی سیاهی که داشت با مارمولکه حرف می زد

اولدوزی که داشت نون و انگور می خورد

آقا کلاغه که صابون دوس داشت

حتی کورواغلو هم بود که سوار اسبش مثل تندبادی دور می شد

اتاق کوچک و تاریک پر از صدا و تصویر و خاطراتی که جادوگری با سبیل و کلاه و لبخندش خلق کرده بود

از آتلیه اومدم بیرون

رفتم نمایشگاه

طالع بینی بود و

مردان از زنان چه می خواهند

و درباره بواسیر چه می دانیم

معجزه عزیز

2011-11-22T20:34:00.002+03:30

داغون و له و خسته و بی رمق تو صندلی ام ولو شدم و سعی می کنم کار با این گوشی جدید را یاد بگیرم که طبعا به دلیل هوش بالای گیس طلایانه ام شماره اشتباهی می گیرم

و در نتیجه

یه آهنگ انتظار می شنوم که شبم را دگرگون می کند

این نوای جادویی تمام خستگی و درد و غم و دلتنگی را از روحم زدود

این صوت آسمانی

صدایی نبود جز

صدای آن حنجره طلایی

.که می خواند:

سر تو بالا کن سروناز کوچه رو نگاه کن سروناز

محله مون قشنگه کوچه مون رنگ به رنگ

...

کلاه قرمزی عزیز من

یه یه یه

2011-11-19T19:07:00.000+03:30

خب من همچنان در گرداب بدشانسی دست و پا می زنم و مایه خنده شما می شوم

همین امروز که باید 1500 صفحه تکثیر میکردم. کارت تکثیرم اعتبارش تمام شد

خواستم با کارت پرداخت کنم کارت عابربانکم در دستگاه مغازه پیغام داد که موجودی کافی نیست

تمام یک خیابان را دویدم تا یک عابر بانک سالم پیدا کردم

در اداره ای که کار داشتم همه در حال اسباب کشی بودند و کمدهای کهنه را با نو عوض می کردند

در لحظه ورودم به اتاق ،خانم مسئول از جایش بلند شد و سرش چنان خورد به لبه پنجره که صدایش خانم کارمند دوم را به اتاق دواند

خانم کارمند دوم که دستگاه فشار خون در زیر لباس بهش وصل بود از دیدن منظره قبلی دستگاهش در زیر مانتو شروع به جیغ کشیدن کردن

این وسط یه کتابخونه که در حال خروج از اتاق بود افتاد وسط اتاق

کوفت

نیشتو ببند

اصلا بقیه اش را نمی گم

گیس طلا مجدد گوز پیچ می شود

2011-11-18T18:13:00.001+03:30

یک جلسه ناگهانی در روز چهارشنبه گذاشته شد

چهارشنبه دانشگاه کلاسی دارم که درس و بچه هایش را دوستش دارم و نمی خواهم کنسلش کنم

شنبه باید برای پیگیری جلسه چهارشنبه نمی توانم به فرهنگسرا بروم

روز شنبه اخرین مهلتی است که عکسهای بچه های فرهنگسرا را برای مسابقه بفرستم

به جای شنبه می توانم پنج شنبه به فرهنگسرا بروم اما عکسها را چکار کنم

یکشنبه و دوشنبه هم که استاد قطاری هستم

سه شنبه هم که دیر است برای فرستادن عکسها

کلاسهای چهارشنبه ای ها را بندازم سه شنبه اما نمی دونم بچه ها سه شنبه ازادن یا نه

اون وقت غیب روز سه شنبه ام را چه کار کنم؟

واله گمونم اتلو همون بود که زنش دزدمونا را با بالش خفه کرد:)

2011-11-16T19:50:00.000+03:30

میدان فردوسی ضلع شمال غربی

بالش فروشی اتلو

این مورفی لعنتی

2011-11-12T18:03:00.001+03:30