۷ اردیبهشت ۱۳۸۵

فرزانه

به دوستم می گم
-تو خیلی با استعدادی اشتباه کردی رفتی رشته فنی
-اره وقتی من مردم قدرمو می دونن و تو قطعه هنر مندان خاکم می کنن
-نگفتم که هنرمندی گفتم ..حیف شد استعداد هنری داشتی
-خب تو قطعه هنر مندان حیف شده خاکم می کنند
بعد صدایش را کودکانه معصومانه و احمقانه کرده با چهره غمگین میپرسه
-یعنی این قطعه وجود نداره

هیچ نظری موجود نیست:

از سفر برگشتم دو سه روزی در کوه و دشت می چرخیدم طبیعت برای من مرهم است. آیا این جمله حاکی از این است که من همیشه زخمی هستم؟ خب فکر کنم هستم ...