رهایی از طریق نیکی ...گمان می کنم اولین انسانهای روی کره زمین بودیم که به این موضوع اندیشیدیم

در متون پارسی میانه چنین نوشته شده است که :
وقتی آدمی از پشت پدر به شکم مادر می رود، استویهاد(وای بد  همان دیو مرگ) پنهانی بندی در گردن او افکند و در طول زندگی نه به وسیله مینوی خوب و نه به وسیله مینوی بد، نمی توانند آن بند را از گردن جدا کنند.اما بعد از مرگ، کردار خوب مرد نیکوکار سبب می شود که آن بند از گردن او جدا شود. ولی مرد بدکار را با آن بند به دوزخ می کشند

نظرات

‏ارماییل گفت…
چه تخیل عجیبی!
‏ناشناس گفت…
رهایی در پی نیکی در همین دنیاست.
تا حالا حس کردین مثلا اون دختر بچه توی اتوبوس رو نوازش کردین، چقدر احساس خوبی داشتین بعدش؟ من اونو رهایی میدونم

پست‌های معروف از این وبلاگ

ولي منظورش يعني كي بود؟ نفهميدم

ايرانيان غريب

ملت بامزه