پيرمرد قد بلند و لاغر مردني بنگاهي با لهجه بامزه و سيبيلي دو برابر چهره اش، در تلاش براي فروختن خانه به دوستم مي گفت
- مي دوني چرا دوس نداشتي اين خونه رو؟ خونه بدون اثاث، مثل آدم لخت مي مانه
- اون كه خوبه ديدنش
- نه شما منو نگا كن لخت
از سفر برگشتم دو سه روزی در کوه و دشت می چرخیدم طبیعت برای من مرهم است. آیا این جمله حاکی از این است که من همیشه زخمی هستم؟ خب فکر کنم هستم ...
۵ نظر:
ایول :)))
دمش گرم :)))
روز شیراز بر شما خجسته و مبارکباد
https://www.facebook.com/notes/mehdi-mirazimi/%D8%A7%D9%85%D8%B1%D9%88%D8%B2-%D9%85%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%B2/192046940838411
سپاس فراوان
خیلی با حال بود روحم شاد شد
ارسال یک نظر