تازه نه پول مي ده نه از كسي كمك مي گيره

من فكر مي كنم در بازي كندي كراش نه بر اساس محاسبات پيچيده كه چطور گوگولي و اب نبات و شكلات بسازم و بتركونم برنده مي شم، 
بيشتر به نظر مي ياد سازندگان برنامه با خودش مي گن : يعني اين خل و چل  طفلكي چقدر ديگه مي خواد اين مرحله را بازي كنه؟ گناه داره بفرستيمش مرحله بعد 

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

عاقل باشيم ، غمگين نباشيم

و چقدر اين اعداد بي اهميتند زماني كه در من دختري جوان رقص كنان پا بر زمين مي كوبد

فعل ماضي شد؟ غريزم؟ يعني جشن تولد شومو اينقد حياتيه كه ايشون بايد اول شركت كنند بعد تشريف ببرند؟