نه

با هيجان  مي گويم: سرطان سينه بهترين سرطانه ، مي كنن ، مي ندازن دور و خلاص
خيره به من نگاه مي كند و با مكث مي گويد: در نمي ياد كه 

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

عاقل باشيم ، غمگين نباشيم

و چقدر اين اعداد بي اهميتند زماني كه در من دختري جوان رقص كنان پا بر زمين مي كوبد

فعل ماضي شد؟ غريزم؟ يعني جشن تولد شومو اينقد حياتيه كه ايشون بايد اول شركت كنند بعد تشريف ببرند؟