به تمام خدايان قسم

غمگينم

دلم تنگ شده، دلم  براي كسايي كه دوستشون دارم و ازشون دورم، تنگ شده و فكر مي كنم زندگي خيلي كوتاه و فرصت دوست داشتن كمه و اين فاصله ها، همين فرصتهاي اندك را از ما مي گيره

تو اينستاگرام عكساشونو مي بينم، تو تلگرام ، فيس بوك و زندگي ها مون جدا  از هم ادامه داره و هيچ شكلي از ارتباط نمي تونه جاي ديدار را بگيره

و مي دونم كه اصلا  از اول هيچ تضميني نبوده كه طبق اون بتوني،  همه كسايي كه دوست داري را كنار خودت داشته باشي

و اتفاقا همين غمگينترم مي كنه،

كاش در دنياي اساطيري ايران باستان بودم و هنوز خدايان نگهدارنده پيمان و دوستي اينقدر زياد و قوي بودند كه هيچكس ديگري را ول نكنه بره اون سر دنيا