۹ دی ۱۳۹۵

مگر اينكه يك انتخاب شخصي باشد

به رها گفتم منكه مي دانم آن موقع، من پيرزن سرحالي هستم كه هنوز در حال سفر است و هر گوشه دنيا يك دوست دارد
اما تهديدت مي كنم كه اگر در شصت سالگي افسرده و نااميد و فس بودي، تنهايت خواهم گذاشت
براي تنها نبودن حداقلش اين است كه آدمي خودش قابل معاشرت باشد
به نظرم من دلايل تنهايي ، درصد كمي به دنياي بيرون كه درصد بيشتري به ميزان ويراني دنياي درون بستگي دارد

هیچ نظری موجود نیست:

نتیجه گیری اخلاقیش تابلوه دیگه نه؟

رفیقی دارم که عاشق بنفشه افریقایی است،  من نیستم ،  به نظرم گل لوسی می رسد، شبیه این دختر شهری های است  که باید خواب و خوراک و ماشین و...