من مشکلی دارم به نام چهره ...من یک احساس نازیبایی دارم که همیشه با من است . حتی زمانی که در بهتریم حالت خودم بوده ام. من تیپ سبزه هستم...از شیرازی چه انتظاری می رود؟! اما دقیقا چهره ای که می پسندم متضاد خودم است. می دانم شاید مبتذل به نظر برسد اما من حقیقتا از این بابت ناراحتم ..اسمش هرچه هست عدم اعتماد به نفس و ..این آرزو که ای کاش زیبا بودم ...همیشه با من است.می دانم که چهره ای نه زیبا اما دلپسندی دارم می دانم که امواجم مثبت است می دانم که اکثرکسانی که اولین بار مرا می بینند تمایل به دیدار مجدد من دارند ...اما اینها هیچکدام ان ارزوی کودکانه را خاموش نمی کنند که اخ اگه می شد....