عشق بزرگ زندگی من

خواهرکم برام غذا درست می کنه ومدام خودشومی سوزونه...اصلا هم از خونه بیرون نمی یاد ..انقدر اروم وبی توقعه که آزار می بینم ...به من توی زبان انگلیسی کمک می کنه و از من هیچ کمکی نمی خواد جز سئوالات خجولانه ای درباره اینکه برای کنکور چیکارکنه ...حتی از ما نمی خواد کلاس کنکور ثبت نامش کنیم...خودش دانشگاه ازاد شرکت نکرد..چون میدونست امکان مالی وجود نداره...شبها به خونه می یام و اون مدام مرا می بوسد وخودش را به من می چسباند و پشت سر من تا دم توالت وحمام مرا همراهی می کند...هیچکس را به اندازه او دوست نداشته ام...و احساس گناه ...از اینکه چرا به اندازه کافی نمی توانم به اوبرسم ..کمکش کنم...و شکل زندگی اش را اندکی شادتر کنم...