اوممممم

فالوده شیرازی خوردم. نشاسته اش عین سنگ زیر دندون، نه مثل این فالوده بی حال تهرونی ها که گاهی برای فرار از غم غربت مجبوری بخوری اونم از فروشنده هایی که تا به حال اسم فالوده زعفرانی هم به گوششان نخوره