۱۷ فروردین ۱۳۹۱

کفش کهنه در بیابان

امروز با بیتا رفتم این پارک بهشت مادران(خداییش سلیقه در نام گذاری هم بد نیست ها)

مدتها بود می خواستم این پارک مخصوص بانوان را ببینم که دیدم
پارک جمع و جور مهربانی بود و بهار هم بهترش کرده بود
به شیوه شیرازی ها گلیم و فلاکس و نان و پنیری با خود برده بودم که چسبید
و مهمتر از همه ملاقاتی بود که بین آفتاب و بدن و موهایت رخ می داد

۳ نظر:

sherry گفت...

چه خوب که لااقل یک تیکه از زمین ایران به زن ها مختص شده حالا اگر حصار شده هم هست، باشد. خورشید در سرزمین آن خاک هم حق دیدن پوست زیبارویان رو پیدا می کنه.
چقدر خوندن نوشته های تو رو دوست دارم.

Parkalaghi گفت...

vali man har 2 bar ke raftam asan ba park haal nakardam, nemidonam chra

:(

AmirHosein Asadpour گفت...

خدایی فلاسکه

اینم مدرک تصویری
https://www.google.com/search?safe=off&q=flask&bav=on.2,or.r_cp.r_qf.&bvm=bv.50500085,d.Yms,pv.xjs.s.en_US.ciY8R2R6XC8.O&biw=1366&bih=643&um=1&ie=UTF-8&hl=en&tbm=isch&source=og&sa=N&tab=wi&authuser=0&ei=OgsKUuLCF4bXtAaxlYEQ

دارم یک مقاله می نویسم من از مقاله نوشتم بیزارم با اینکه استاد دانشگاه هستم از خود پژوهش لدت می برم . از اینکه باید به چهارچوب مقاله در بی...