عاقل باشيم ، غمگين نباشيم

مي دانم مي دانم همه در حال گذراندن روزهاي بدي هستيم  
اما بدي ها هميشه بودند، 
منظورم اين است كه نااميدي از وجود بدي  منطقي نيست وقتي روال تاريخ اين است
بي عدالتي ها، حق كشي ها ،زندگي هاي نافرجام، بي فرجام
ما به مثال احتياج داريم؟ ما ايراني ها با اين تاريخ  پر از  قصه هاي غصه دار؟
رشيدالدين فضل اله شهر دانشگاهي ساخت كه شش هزار دانشجو داشت  كه از درآمد بازار و حمام دانشجوها بورسيه بودند و بيمارستان رايگان بود و پنجاه جراح از سراسر جهان در آن مشغول
ملت در هفتاد سالگي سرش را بريدند و در شهر مي گرداندند و مي گفتند: خدا لعنت كند اين يهودي را
اينم مثال
نااميدي از وجود بدي منطقي نيست چون هميشه بوده است، خوب بودن، مفيد بود و تاثيرگذار بودن  است كه  انتخابي عاقلانه است ، اين را هم باز تاريخ گفته، همين مثال هم تاييدش

نظرات

پست‌های معروف از این وبلاگ

ولي منظورش يعني كي بود؟ نفهميدم

١٤٠

سن كه رسيد به پنجاه، فشار مي ياد به چند جا