خوب نیستم و هیچ تلاشی برای خوب شدن نمی کنم. امروز از خواب بیدار شدم توی وب چرخیدم بعد صبحانه خوردم یک کم کتاب خوندم به مامان زنگ زدم .گریه کردم خیلی زیاد فیلم نگاه کردم .. ناهار درست کردم سعی کردم بخوابم بلند شدم ناهار خوردم گریه کردم ماهواره نگاه کردم چندبار رفتم داخل تخت ولی خواب نیامد که نیامد و حالا نا امیدانه منتظرم تا این روز بگذرد شاید فردا روز بهتری باشد..چقدر به امید این جملع روزهایم را در سطل اشغال انداختم؟
ماهواره کلیپی نشان می دهد از مردمی که با چشمان بسته می دوند و در راه یکی یکی بر زمین می افتند به ستون می خورند زیر ماشین می روند به درخت می خورند و سرانجام تنها یک نفر به چمنزار می رسد که دو مرد منتظرش هستند و یک ساک را به او می دهند او یک زن است
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر