تا برسن به رها هنوز داشتن می خندیدن

یه کوچه بود اسمش مرغاب بود

منم هی می گفتم مرغاب و  هی با رها می خندیدم

تا اون ماشین را پارک کنه من رفتم آسانسور را زدم  و منتظر بودم

که برگشتم دیدم آسانسور مدتی است پایین رسیده و دو خانم محترم همسایه با لبخند به من نگاه می کنند که داشتم با صدای بلند واسه خودم با انواع لحن ها و لهجه های مختلف می گفتم :

مووووووووووووووووووووورغاب

مرررررررررررررررغاب

مرغغغغغغغغغغغغغغغغغاب