اینجا ایران است

یه همکار خوشگل دارم که شوهر کرده و چون برادرشوهرش رئیس است اوردنش سر کار....اون برای کار کردن ساخته نشده و هیچ تخصصی هم نداره ...در این فرهنگسرا دخترانی شایسته تر از او سالهاست کار می کنن اما اون بود که قراردادی شد...خونه خرید وبچه دار هم شد و دخترکش شبیه فرشته های نقاشی های روبنسه... من عاشق حرف زدنش هستم که تمام لبهایش را به جلو می اورد ولی فقط با نصف ان حرف می زند...اما او توانایی مادری هم ندارد. در این دو سال بلایی نبوده که سر این موطلایی چشم آبی نیامده باشد. دیروز چایی داغ را ریخته بود روی شکم دخترک......بچه به شدت غمگین بود و با کسی حرف نمی زند...فقط هر از گاه بلوزش را بالا میزد به جای سوختگی نگاه می کرد و دوباره ساکت به گوشه های خیره می شد.... اگه اینجا امریکا بود گزارشش را می دادم تا کودک را از او بگیرند و به مادر شایسته تری بدهند.